Στην εποχή της επικοινωνιακής κυριαρχίας και του «φαίνεσθαι», η τοπική αυτοδιοίκηση συχνά μετατρέπεται σε ένα καλοστημένο σκηνικό θεάτρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προκλητική τακτική του κ. Μαλτέζου, ο οποίος επιχειρεί να πείσει τους πολίτες ότι η πόλη μεταμορφώνεται μέσω τιτάνιων έργων υποδομής.
Ωστόσο, η ωμή πραγματικότητα απέχει έτη φωτός από τα πανηγυρικά δελτία Τύπου και τα λαμπερά πορτραίτα. Η εικόνα μιλάει μόνη της: ένα και μοναδικό σημείο, μια μικρή εργοταξιακή παρέμβαση, έχει τεμαχιστεί τεχνητά σε πολλαπλά «καρέ» για να δημιουργηθεί η ψευδής εντύπωση μιας σαρωτικής ανάπλασης σε ολόκληρη την πόλη.
-
Η «πολλαπλότητα» του τίποτα: Τραβηγμένες φωτογραφίες από διαφορετικές οπτικές γωνίες ακριβώς του ίδιου σημείου παρουσιάζονται σαν ξεχωριστά έργα πνοής, παραπλανώντας την κοινή γνώμη.
-
Το χάος ως άλλοθι προόδου: Τα σπασμένα πεζοδρόμια και τα μηχανήματα έργου επιστρατεύονται όχι για να λύσουν δομικά προβλήματα, αλλά για να συνθέσουν ένα σκηνικό «δράσης» που εξυπηρετεί αποκλειστικά το πολιτικό μάρκετινγκ.
-
Η εμπειρία της πραγματικότητας: Ενώ ο κ. Μαλτέζος κοκορεύεται για τα «μεγάλα επιτεύγματα», οι δημότες βιώνουν καθημερινά την ταλαιπωρία, την έλλειψη ουσιαστικού σχεδιασμού και την απουσία πραγματικών έργων υποδομής.
Η τοπική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, ούτε από κοσμητικές φωτογραφήσεις γύρω από ένα και μόνο σκάμμα. Οι πολίτες απαιτούν διαφάνεια, ουσία και έργα που να βελτιώνουν πραγματικά την καθημερινότητά τους και όχι φούσκες που ξεθωριάζουν μόλις σβήσουν τα φλας της δημοσιότητας.





