Η διοίκηση του Γιάννη Μαλτέζου φαίνεται να έχει υιοθετήσει ένα οικονομικό μοντέλο που προκαλεί το κοινό αίσθημα και «στραγγαλίζει» την τοπική αγορά. Με το συνολικό ποσό των απευθείας αναθέσεων να αγγίζει το ιλιγγιώδες νούμερο των 7.000.000 ευρώ, η πραγματικότητα πίσω από τους αριθμούς είναι ακόμα πιο σκληρή για τους επαγγελματίες του Δήμου Άργους Μυκηνών.
Η ανάλυση των στοιχείων αποκαλύπτει μια συγκλονιστική δυσαναλογία που δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Το χρήμα των δημοτών δεν μένει στην πόλη, αλλά «μεταναστεύει» μαζικά:
-
72% περίπου ΕΚΤΟΣ ΔΗΜΟΥ: Σχεδόν 5.000.000 ευρώ έχουν κατευθυνθεί σε εταιρείες και εργολάβους με έδρα εκτός Δήμου. Το 72% του πλούτου που θα έπρεπε να κινεί την τοπική οικονομία, αιμοδοτεί ξένα ταμεία.
-
28% περίπου ΕΝΤΟΣ ΔΗΜΟΥ: Μόλις το 28%, δηλαδή τα «ψίχουλα» της πίτας, έχει δοθεί σε επιχειρήσεις της περιοχής μας.
Είναι αδιανόητο να ισχυρίζεται κανείς ότι στον Δήμο Άργους-Μυκηνών δεν υπάρχουν ικανοί επαγγελματίες και επάρκεια αγαθών. Κι όμως, η δημοτική αρχή επιλέγει συστηματικά να προσπερνά τους τοπικούς προμηθευτές και επιστήμονες, δίνοντας το 72% των αναθέσεων σε εξωγενείς παράγοντες.
Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή που στερεί ρευστότητα από τα μαγαζιά της γειτονιάς μας, την ώρα που οι ανάγκες για στήριξη της τοπικής εργασίας είναι μεγαλύτερες από ποτέ.
Με ποιο σκεπτικό το 72% του δημόσιου χρήματος φεύγει εκτός συνόρων του Δήμου; Πώς δικαιολογείται αυτή η «αιμορραγία» εκατομμυρίων όταν οι υπηρεσίες και τα προϊόντα που αγοράζονται από την Αθήνα υπάρχουν σε αφθονία στα ράφια των Αργείων εμπόρων;
Η διοίκηση Μαλτέζου οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από γραφειοκρατικές δικαιολογίες. Η αλήθεια των αριθμών είναι καταπέλτης: 7 στα 10 ευρώ του Δήμου δεν επιστρέφουν ποτέ στον δημότη. Το Άργος αξίζει σεβασμό και η τοπική οικονομία απαιτεί το μερίδιο που της ανήκει.
Αυτή η πολιτική, οδηγεί τον Δήμο στο να βουλιάζει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ και τους επαγγελματίες σε πλήρη απόγνωση.




